भक्ती फोटो - 300+ Devotional Images in Marathi - पान 3

परिणामांचा, होणाऱ्या हानीचा आणि आपल्या सामर्थ्याचा विचार

न करता केलेलं कर्म तामसिक ठरतं. कृतीपूर्वी तिचं ओझं

कर्म घडताना देह, करणारा, साधनं, प्रयत्न आणि दैव हे पाच

घटक असतात. म्हणून सगळं मीच करतो हा अहंकार सोडावा.

यज्ञ, दान आणि तप सोडू नयेत; ते कर्तव्य म्हणून करावेत. ही

कर्मं ज्ञानीजनांचंही अंतःकरण शुद्ध करणारी आहेत.

फळावरची आसक्ती सोडणं हा त्याग आहे. इच्छा पूर्ण

करण्यासाठी केलं जाणारं कर्म सोडणं म्हणजे संन्यास, असा

योग्य वेळी, योग्य ठिकाणी आणि योग्य व्यक्तीला

कर्तव्यभावनेने दिलेलं दान सात्त्विक असतं. त्यात

मनाचा प्रसन्नपणा, सौम्यपणा, मौन, आत्मसंयम आणि हेतूची

शुद्धता हे मनाचं तप आहे.

दुसऱ्याला अस्वस्थ न करणारं, खरं, प्रिय आणि हिताचं बोलणं

हे वाणीचं तप आहे. नियमित स्वाध्यायही त्याच साधनेचा भाग

गुरुजनांचा आदर, स्वच्छता, सरळपणा, ब्रह्मचर्य आणि अहिंसा

हे देहाच्या तपाचे भाग आहेत. साधना आपल्या वागण्यातही

कर्तव्य म्हणून, शास्त्रानुसार आणि फळाची अपेक्षा न ठेवता

केलेला यज्ञ सात्त्विक असतो. त्याचं मोल हेतूच्या शुद्धतेत

माणसाची श्रद्धा त्याच्या अंतःकरणातील वृत्तीनुसार असते.

जशी श्रद्धा, तसा तो माणूस.

विषयवासना, क्रोध आणि लोभ हे आत्म्याच्या अधोगतीची तीन

दारं आहेत. त्यांना सोडणं हा स्वतःचं हित जपण्याचा मार्ग

सत्य, अहिंसा, दुसऱ्यांचे दोष काढण्याची हौस नसणं आणि सर्व

जीवांविषयी करुणा हे दैवी गुण आहेत.

निर्भयता, अंतःकरणाची शुद्धता, दान आणि इंद्रियसंयम हे

दैवी गुण आहेत. धैर्याला स्वच्छ मनाची आणि संयमाचीही जोड

श्रीकृष्ण प्रत्येकाच्या हृदयात वसतो; स्मरण, ज्ञान आणि

विस्मरण त्याच्यापासून येतं. त्याला जाणणं हेच वेदांच्या

प्रत्येक जीव हा श्रीकृष्णाचा सनातन अंश आहे. मन आणि

इंद्रियांशी झुंजताना आपल्या या आध्यात्मिक स्वरूपाचंही

आसक्तीची घट्ट मुळं वैराग्याने तोडावीत. त्यानंतर जिथून

पुन्हा परतावं लागत नाही, त्या परमपदाचा शोध घेत

श्रीकृष्णाची अखंड, एकनिष्ठ भक्ती करणारा प्रकृतीच्या तीन

गुणांच्या पलीकडे जातो. अशी भक्ती त्याला

सत्त्वातून ज्ञान, रजोगुणातून लोभ आणि तमोगुणातून अज्ञान व

बेसावधपणा वाढतो. मनात कोणता गुण वाढतो आहे, याचं भान

सगळं शास्त्र समजलं नसलं तरी श्रद्धेने ऐकून उपासना करता

येते. जाणकारांकडून ऐकण्याची तयारीही जन्ममृत्यूच्या

परमात्म्याला जाणण्यासाठी काही जण ध्यान करतात, काही

ज्ञानाचा अभ्यास करतात, तर काही निष्काम कर्माचा मार्ग

श्रीकृष्णावरील भक्तीत खंड पडू न देणं आणि शांत एकांतात

राहून साधना करणं, हाही ज्ञानमार्गाचा भाग आहे.

ज्ञानाची वाट नम्रपणा, अहिंसा, क्षमा आणि सरळपणातूनही

जाते. स्वतःचा मोठेपणा न मिरवणं हा त्याच साधनेचा भाग आहे.

मित्र असो किंवा विरोधक, मान मिळो किंवा अपमान; समभाव

जपणारा भक्त श्रीकृष्णाला प्रिय असतो.

मन आणि वागणं स्वच्छ ठेवणारा, कामात दक्ष असणारा आणि

स्वार्थासाठी धडपड न करणारा भक्त श्रीकृष्णाला प्रिय असतो.